আকুল হৃদয়ৰ অব্যক্ত বেদনা

অপেক্ষা মাথোঁ.....

তুমিটো নাজানা মোৰ জীৱন এতিয়া কিমান দুৰ্বিসহ!
থান বান হৈ যোৱা হৃদয়ৰ টুকুৰা বোৰ লৈ জীয়াই থকাৰ তাড়না জানো ইমান সহজ।।

জীৱনত বহুত পালোঁ আৰু বহুত হেৰুৱাইছোঁ,
যদিও জীৱনৰ প্ৰতি নাই কোনো ক্ষোভ
এটি মাথোঁ অন্তিম আশা;
নিয়তিৰ কবলত তুমি এদিন ঘূৰি আহিবা,
পুনৰ ফুলাই তুলিবাহি মোৰ বুকুৰ খৰিকাজাঁই,
ঘূৰাই আনিবা সেই দিনবোৰ,
মোৰ আবেগ, মোৰ স্পন্দন আৰু কত যে কি!
হয়টো তুমি ৰঞ্জিত কৰিব পাৰিবা নানা ৰঙী সপোন
দেখা মোৰ ধ্বংসস্তুপত পৰিণত মনটো।

আহিব যে আকৌ এনে এটি দিন
যিদিনা আমি দুয়ো হাতত হাত ধৰি খোজ কাঢ়িম
কথা পাতিম অনৰ্গল তোমাৰ চকুত চকু থৈ,
নিবিড় হৈ যাম ইজনে সিজনৰ লগত।
আহঃ কি মধুৰ!!!

তুমি দিয়া উপহাৰ বিলাক যে মই বৰ সযতনে ৰাখিছোঁ জানা,
তাতেই মই বিচাৰি পাওঁ তোমাৰ শৰীৰৰ সেই চিনাকি গোন্ধ।

নাহৰৰ মাজে মাজে বতাহৰ সৈতে উৰি অহা সেই তুমি জনী,,,, তুমি বাৰু আজিও পিন্ধানে মোৰ ভাল লগা সেই কুহুম বুলীয়া সাজ জোৰ,, তোমাৰ সেই গভীৰ চকুহালত বাৰু একেদৰেই আছেনে ব্যাকুলতা,, আৰু আৰু ষ্ট্ৰীত লাইটৰ হালধীয়াত ভাস্বৰিত তোমাৰ মৰম লগা মুখ খনি, বৰষুণত সিক্ত চুলিতাৰি...........
আহ অসহনীয়,
স্মৃতি বোৰে বৰকৈ বিন্ধিছে জানা।।
জানানে তুমি আজি যে মই অশ্ৰুহীন।

অ' এটা কথা কোৱাই নাই তোমাক
এতিয়া যে মোক এটা কুঠাতে বন্দী কৰি থয় জানা।
আৰু মাই কৈছে আজিকালি বোলে মই কথা বতৰা পাতিবও নিবিচাৰোঁ।।

~বিদ্যুৎ